Het is zaterdag 24 januari. Hij zit in het Cosmocafé met een dure fles champagne. Hij heeft geen zin in de markt die buiten staat. Het is veel te koud en de markt is elke week dezelfde markt, hij trapt er niet meer in.   Ooit zat hij in een restaurant en ontdekte hij dat er een haar in zijn soep zat. Hij riep de garçon bij zich en vertelde over de haar die al zwemmend naar hem keek. “Excuseer mijnheer, ik zal aan de kok vragen of hij een nieuwe ketel soep voor u kookt.”   De

In wijnbars, restaurants en zelfs gespecialiseerde winkels hoor je het opvallend vaak: Brunello en Barolo worden in één adem genoemd, alsof het broers zijn uit hetzelfde dorp. Niets is minder waar. Het zijn twee absolute iconen van de Italiaanse wijnwereld, maar ze komen uit totaal verschillende regio’s, met andere druiven, andere stijlen en een compleet eigen karakter. Brunello di Montalcino komt uit Toscane, uit het warme hart van Italië. Barolo daarentegen vinden we in het

Sint-Truiden zegt vandaag dat het een daklozenbeleid voert. Inventarissen worden bijgehouden. Dossiers worden opgemaakt. Noodstudio’s worden tijdelijk ingezet. Maar wie door de woorden heen kijkt, ziet vooral één ding: geen visie, geen structurele aanpak en vooral geen politieke moed. Ironisch genoeg komt dat uitgerekend van een stadsbestuur waarin Vooruit mee aan tafel zit. Een partij die in de oppositie jarenlang pleitte voor een echt opvangcentrum, met begeleiding, zorg en